ตอน 82
ผมมีพี่สาวเจ็ดคน
บทที่82
“แกไม่ต้องมาพูดจาเหลวไหลอะไร สาปแช่งพี่สองของฉัน!”
คางเมิ่งจ้องมองฟางซื่อเหา แต่จะว่าไปแล้วช่วงนี้พี่สองก็ไม่ได้เข้ามาพูดคุยในกลุ่มจริง ๆ ก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นอย่างไรบ้าง
“เชื่อไม่เชื่อก็แล้วแต่! ยังไงก็ตามวันเวลาดี ๆ ของพวกแกใกล้จะจบลงแล้ว ฉันจะรอดูเมื่อตอนนั้นมาถึงพวกแกจะคุกเข่าขอร้องอย่างไร!
ตอน 83
บทที่83
“กลัวว่าร้อยล้านแกยังเอาออกมาไม่ได้”
เนี่ยเฟิงมองฟางซื่อเหาอย่างเจตนาร้าย
ฟางซื่อเหาลนลาน “เนี่ยเฟิง! ตอนนี้แกยังปากแข็งอยู่อีก แกก็แค่คนที่รอดตายเท่านั้น! มีอะไรให้วางท่าใหญ่โต? คนที่แม้แต่บ้านของตัวเองก็ยังรักษาเอาไว้ไม่ได้ ไม่มีสิทธิที่จะพูด!”
“นั่นมันไม่ใช่หรอ?”
ในตอนนี้หลัวปินก็เดินเข้า
ตอน 84
บทที่84
หลัวปินกลับถึงบ้านเพียงรู้สึกอึดอัดใจไม่มีอะไรเทียบได้ วันนี้ที่งานประมูลเขาขายหน้าก่อนหน้าที่ยังมี
แค่นึกถึงสีหน้าท่าทางของคางเมิ่งกับเนี่ยเฟิงสองคน หลัวปินเพียงรู้สึกไม่ได้โมโหแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว
“ฉันจะต้องทำให้พวกเขาสองคนสุนัขชายหญิงได้ชดใช้ คาดไม่ถึงว่าจะกล้าทำให้ฉันอับอายเช่นนี้!”
ห