ตอน 74
ผมมีพี่สาวเจ็ดคน
บทที่74
พอผู้ชายหน้าตาหน่อมแน้มที่ยืนอยู่ข้างๆ ซ่งสี่จื้อได้ยินเนี่ยเฟิงพูดถึงตัวเองแบบนี้ เขาก็รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที
“นี่คุณมาจากบริษัทการสื่อสารเจ้าไหนกัน? กล้ามาพูดกับผมได้ยังไง? ไม่กลัวถูกผมทำให้โดนแบนรึไง?”
ซ่งสี่จื้อยืนยิ้มอย่างได้ใจอยู่ข้างๆ “คางเมิ่ง ฉันว่าเพราะเธอไปรับบทนางรองเรื่องนั้นมาเล
ตอน 75
บทที่75
พูดจบ หัวหน้าร้านก็ยื่นมือออกมาหวังจะผลักอกคางเมิ่ง!
เสี้ยววินาทีที่มือของเธอจะโดนตัวคางเมิ่งนั้น เนี่ยเฟิงก็ได้หยุดมือของหัวหน้าร้านไว้ก่อน ตามด้วยการจ้องมาที่หัวหน้าร้านด้วยแววตาที่แสนอันตราย พอเขาออกแรงที่มือหัวหน้าร้านก็ร้องโอดครวญขึ้นมาทันที
หัวหน้าร้านกุมมือของตัวเองแล้วทรุดลงพื้นพร้อม
ตอน 76
บทที่76
ตอนที่ซ่งสี่จื้อกำลังจะทำตัวโอ้อวดอยู่นั้นเอง ก็ได้มีคนกลุ่มหนึ่งเดินดุ่มๆ เข้ามา
คนที่เดินนำมาไม่ใช่ใครอื่น หากแต่เป็นประธานกรรมการของอาคารตี้กั๋ว จินไห่เวยนั่นเอง
ตอนนี้จินไห่เวยก็อายุเกินหกสิบไปแล้ว นับตั้งแต่ที่อาคารตี้กั๋วแห่งนี้ถูกก่อตั้งขึ้นมา เขาก็นั่งอยู่บนเก้าอี้ระดับสูงได้อย่างมั่