บทที่559

แต่นึกไม่ถึง คืนนี้อลิซแต่งตัวสวยสุดขีดปรากฏอยู่ต่อหน้าเนี่ยเฟิง เนี่ยเฟิงแม้แต่สายตาเดียวถึงขนาดล้วนไม่ได้ให้เธอ ทำการฝึกเธออย่างสุดกำลังโดยตลอด

อลิซไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้มาก่อน ภาพพจน์ส่วนตัวล้วนไม่สนแล้ว ทำการฝึกหนึ่งรอบลงมา อลิซไม่มีเรี่ยวแรงใดๆแล้ว เพียงเห็นอลิซนั่งอยู่ขั้นบันไดพิงอยู่รา

บทที่560

คำพูดนี้ของเนี่ยเฟิงไม่ว่าพูดให้ใครฟัง ล้วนทำให้รู้สึกไม่น่าเชื่อถือมาก

“ฉันกลับอยากจะทำให้คุณกลายเป็นประธานสหภาพนักศึกษาของหนึ่งในวิทยาเขต” ลิซ่าไม่ได้ปล่อยโอกาสที่ดีเลิศนี้ไปเลย ถ้าหากเนี่ยเฟิงกลายเป็นประธานสหภาพนักศึกษาของวิทยาเขตอีกแห่งหนึ่งจริงๆ งั้นแรงหนุนช่วยของตนเองก็จะยิ่งใหญ่หน่อย

บทที่561

“เลวทรามชั่วช้า! มึงเป็นเหี้ยอะไร! ถึงขนาดยังคิดจะฆ่ากู!”

วิลทนการยั่วยุไม่ไหว กระโดดโลดเต้นขึ้นมาเลย เขาจับสิ่งของที่จับได้อยู่ข้างมือ โยนไปยังเนี่ยเฟิง แม้แต่รองเท้าล้วนถอดออกแล้ว แต่เป็นเพราะว่าสาเหตุที่บนมือเขาสวมใส่กุญแจมืออยู่ ดังนั้นถึงแม้เขาว่าจะโยนก็โยนไม่ถึงเนี่ยเฟิง

“ท่านผู้พิพาก