บทที่548

เนี่ยเฟิงพยุงลิซ่าขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

“ดูท่าเสน่ห์ของฉันคงแรงไม่พอสินะ ไม่อย่างนั้นทำไมนายไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่นิดเดียว”

ในสายตาของลิซ่ามองไปที่กางเกงของเนี่ยเฟิงอย่างไม่กลัวเกรง กวาดตาขึ้นลงมองไปตรงนั้น

เนี่ยเฟิงอดที่จะถอนหายใจอย่างโล่งอกไม่ได้ กำลังในใจว่าเนี่ยเฟิงลิซ่าเปิดกว้างจริงๆ และ

บทที่549

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นเราสองคนก็แข่งกันหน่อยไหมล่ะ ว่าใครจะวิ่งไปถึงข้างหน้าก่อนกัน”

สายตาของลิซ่าเผยให้เห็นความเจ้าเล่ห์ อลิสเองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน เห็นเพียงอลิสพยักหน้า

“ก็เอาสิ ใครกลัวกัน？”

พานฉางอันที่อยู่ข้างๆที่ได้ยินได้แต่กุมขมับอย่างตึงเครียด หรืออลิสจะไม่รู้ว่านี่คือการแข่งขันวิ่งม

บทที่550

พานฉางอันที่ได้กินบาร์พลังงานที่เนี่ยเฟิงยื่นมาให้หนึ่งคำ หลังจากที่กินไปได้ไม่นาน พานฉางอันก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของตัวเองเต็มไปด้วยเรี่ยวแรง เหมือนกับเลือดลมสูบฉีดยังไงอย่างนั้น

พานฉางอันมองไปที่เนี่ยเฟิงอย่างตกตะลึง เขาขยับเข้าไปใกล้ๆแล้วเอ่ยถามว่า

“พี่เฟิง พี่ให้ผมกินอะไรหรอครับ？ทำไมผมถึ