บทที่537

หลังจากที่วิลเห็นพานฉางอันคุกเข่าลงกับพื้น เขาก็พูดอย่างไม่พอใจว่า

“เมื่อกี้ฉันพูดว่าอะไร ฉันบอกให้แกช่วยฉันเลียรองเท้าไง หรือแกไม่ได้ยินห้ะ？”

พานฉางอันมองไปที่รองเท้าหนังของวิล รู้สึกว่าศักดิ์ศรีของตนเหมือนจะถูกเหยียบย่ำไปแล้ว ความรู้สึกแบบนี้มันไม่ดีเลย

เขาไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย ประเด็นคือใ

บทที่538

“ครั้งนี้เราไปมีเรื่องกับคนที่ไม่สมควรมีเรื่องแล้วล่ะ ตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าควรจะจัดการยังไง เมื่อกี้ผมควรจะรั้งพี่ไว้！”

พานฉางอันรู้สึกอารมณ์เสียเป็นอย่างมาก ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าตัวเองผิดไปแล้ว เขาอดที่จะตบหน้าของตัวเองไม่ได้

“อย่าทาตัวเองเลย นิสัยอย่างฉันน่ะไม่นานก็ช้ายังไงก็ต้องเจอคนพวก

บทที่539

ตอนนี้ เนี่ยเฟิงได้รับการซักไซ้แล้ว

แน่นอนว่าไอลีนจะโยนความผิดให้กับเนี่ยเฟิง เพราะจากที่ไอลีนทำการสืบมาแล้วพบว่าเนี่ยเฟิงไม่ใช่คนที่มีอิทธิพลอะไร

เนี่ยเฟิงจึงต้องตกเป็นแพะรับบาป

เนี่ยเฟิงเคยเห็นการซักไซ้แบบนี้ เขาไม่ใส่อะไร เห็นเพียงแค่เขานั่งบนเก้าอี้ในห้องสืบสวน มองดูเครื่องจับเท็จที่อยู