บทที่497

คางเมิ่งบ่นเสียงหนึ่ง บิดขี้เกียจหนึ่งที ค่อยๆลืมตาขึ้น นี่จึงพบเห็นว่าสิ่งที่อยู่ต่อหน้าถึงขนาดเป็นกล้ามเนื้อแขนที่แข็งแกร่งของเนี่ยเฟิง

ชั่วพริบตาเดียวคางเมิ่งก็ตื่นตะลึงเลย “ฉันอยู่นี่ได้ยังไงล่ะ? แกไอ้คนนี้ทำอะไรกับฉัน!”

เนี่ยเฟิงยิ้มแล้วยิ้มอีกอย่างจนใจ “ผมไม่ได้ทำอะไรกับคุณนะ กลับเป็น

บทที่498

หลังจากหอการค้าทั่วไปถูกเนี่ยเฟิงทำร้ายไป ไอ้คนเหล่านี้ก็ขนชิปวิ่งหนีเลย

เขตทหารทุกเขตที่อยู่ในประเทศล้วนจับกุมคดียาห้ามใช้ไว้ได้ ทำลายจุดซ่อนหลายแห่ง ปัจจุบันนี้โดยพื้นฐานกวาดล้างองค์กรที่ผลิตยาห้ามใช้ในประเทศให้หมดสิ้นแล้ว

และหัวหน้าองค์กรยาห้ามใช้ที่ถูกทำลายเหล่านั้นให้ปากคำว่าพวกเขาไม่ไ

บทที่499

เนี่ยเฟิงจ้องมองกระเป๋าเดินทางที่ถูกค้นจนระเกะระกะ อารมณ์รู้สึกไม่ดีเล็กน้อย “ผมให้โอกาสคุณอย่างหนึ่ง คุณฟื้นคืนกระเป๋าเดินทางให้ผมเหมือนเดิม ผมสามารถปล่อยคุณไปได้”

หลังจากหัวขโมยได้ยิน ตาสว่างขึ้น เธอรีบเงยหน้าขึ้นจ้องมองไปยังเนี่ยเฟิง ดวงตาคู่นั้นเป็นสีเขียวอยู่ ดูแล้วเหมือนเช่นดั่งอัญมณี