บทที่475

“ผมชื่อโกกวางจุน…”

ทันทีที่โกกวางจุนพูดจบก็เห็นรอยยิ้มอันสดใสของเนี่ยเฟิง เนี่ยเฟิงดูเหมือนนักศึกษาวิทยาลัยมาก ดูไม่เป็นอันตรายต่อคนและสัตว์ แต่เมื่อครู่โกกวางจุนได้เห็นเนี่ยเฟิงใช้ตะเกียบแทงทะลุหลังมือของคนอื่น

“ถ้าอย่างนั้นก็เอาตามนี้ แต่คุณต้องจำไว้ว่าคุณเป็นหนี้มื้ออาหารอร่อยพวกเรา วันห

บทที่476

ทันทีที่พี่ปอโล๋เห็นเนี่ยเฟิง ก็รู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจ ตับ ม้าม ปอด และไต เขานึกไม่ออกจริงๆ ว่าผู้ชายคนนี้มาจากไหน มีพลังมากจนทำให้ตัวเองกระเด็นออกไปได้

เนี่ยเฟิงมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มสดใส แล้วชี้ไปที่ไอ้อ้วนเตี้ยโกกวางจุนที่กำลังขดตัวอยู่บนพื้น

“พวกคุณใครเป็นคนลงมือตีเขา?”

คนที่ชื่อพี่ชุนดูเห

บทที่477

ในเวลานี้ไอ้อ้วนเตี้ยมีสีหน้าตกตะลึง แต่เขาจำได้ว่าเคยพบกับประธานของโรงแรมเมเปิลมาก่อน ซึ่งไม่ได้เด็กขนาดนี้ แล้วเหตุใดเนี่ยเฟิงที่อยู่ตรงหน้าถึงคุยโวโอ้อวดเช่นนี้?

เนี่ยเฟิงเห็นว่าใกล้ได้เวลาแล้วจึงเดินเข้าไปหาไอ้อ้วนเตี้ยแล้วตบไหล่พลางพูดว่า

“ผมยังมีเรื่องอื่นต้องทำ ถ้ามีปัญหาอะไรค่อยโทรห