บทที่414

แท้ที่จริงฝูยานหรงกลัวการนั่งรถมาก ทุกครั้งนั่งอยู่บนรถเก๋งน้อยเธอล้วนรู้สึกไม่รู้จะคล้อยตามใครดีเล็กน้อย ถ้าหากไม่มีคนพูดคุยกับเธออยู่ข้างๆ คลี่คลายความกดดันของเธอ เป็นไปได้มากที่เธออาจจะนึกถึงเรื่องที่พ่อแม่เกิดอุบัติเหตุนั้นอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าในเวลานั้นฝูยานหรงไม่ได้ตามไปด้วยกันเลย แต่ว่า

บทที่415

นี่ไม่ทันตั้งตัวจริงๆ พวกเขาไม่แอบวางหมากอยู่บนรถคุณท่าน รถที่ถูกแอบวางหมากถึงขนาดเป็นรถคันหลัง หลอกใช้อัตราที่เป็นไปได้แค่นี้สร้างอุบัติเหตุเหรอ?

“ถ้าเป็นเช่นนี้ละก็โทษพวกคุณไม่ได้จริงๆ งั้นคราวนี้ก็แล้วกันไป สืบให้ชัดเจนว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นใครหรือยัง?”

“พวกเรากำลังสืบหาช่วงเวลานี้คนที่เคยเต

บทที่416

แต่เขาตอนนี้ยืนอยู่หน้ากระดานของห้องเรียนพวกเขาจริงๆ อีกทั้งยังยิ้มจนเรียบง่ายไร้อุบายเต็มใบหน้าแนะนำตนเองกับเพื่อนร่วมชั้นทั้งหลาย

คนที่อยู่ในวิชาตรวจวัดของพวกเขาเดิมทีก็ไม่ถือว่าเยอะมาก อีกทั้งเพราะว่านี่เป็นสาขาวิชาที่ค่อนข้างไม่ได้รับความนิยม ดังนั้นหนุ่มหล่อสาวสวยน้อยมากนะ

ตอนที่ฝูยานห