บทที่412

“ตอนแรกผมรู้สึกขอบคุณคุณมาก แต่ถ้าหากผมพาลูกสาวไปโรงพยาบาลอื่นด้วยเงินของผมเอง ลูกสาวของผมก็คงไม่ย่ำแย่เหมือนในตอนนี้ ทุกอย่างเป็นความผิดของคุณ เพราะคุณต้องการเก็บผมไว้!”

เหล่าหลี่กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ชีวิตนี้เขาไม่เหลืออะไรให้น่าชื่นชมอีกแล้ว ภรรยาก็ตายไปแล้ว ลูกสาวที่เหลืออยู่เพียงคนเดีย

บทที่413

ยักษ์ใหญ่ทั้งสองในเมืองหยางเฉิง ล้มละลายติดต่อกัน นี่ทำให้สหพันธ์ที่ปราบปรามตระกูลเนี่ยในสมัยก่อนรู้สึกหวาดกลัวไม่เป็นสุข

การประชุมลับเปิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

“นี่ช่างเหลวไหลเกินไปแล้วจริงๆนะ? ถูกเนี่ยเฟิงคนเดียวทำให้หมุนติ้วยุ่งจนหัวปั่น!”

ถึงแม้ว่าเพียงแค่การเชื่อมต่อด้วยเสียง มองไม่เห็นรูปร

บทที่414

แท้ที่จริงฝูยานหรงกลัวการนั่งรถมาก ทุกครั้งนั่งอยู่บนรถเก๋งน้อยเธอล้วนรู้สึกไม่รู้จะคล้อยตามใครดีเล็กน้อย ถ้าหากไม่มีคนพูดคุยกับเธออยู่ข้างๆ คลี่คลายความกดดันของเธอ เป็นไปได้มากที่เธออาจจะนึกถึงเรื่องที่พ่อแม่เกิดอุบัติเหตุนั้นอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าในเวลานั้นฝูยานหรงไม่ได้ตามไปด้วยกันเลย แต่ว่า