บทที่410

พิธีรับบริจาคจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า ผู้รับผิดชอบยิ้มอย่างมีความสุข ในที่สุดก็สามารถช่วงชิงผลประโยชน์มาให้หน่วยงานการกุศลเพื่อคนพิการของพวกเขาได้แล้ว เขาจะไม่มีความสุขได้อย่างไร?

ต้องบอกว่าความสามารถในการบริหารของว่านไห่เทานั้นดีมากจริงๆ วันนั้นเขาบอกว่าจะบริจาคเสื้อผ้าฝ้ายและผ้าห่ม และเขาได้ส่

บทที่411

“คุณอย่ามาใช้คำพูดเหล่านี้ล้อเลียนผมเลย ทุกคนกำลังทำบุญกันอยู่!”

แม้ว่าว่านไห่เทาจะพูดอย่างนั้น แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ไม่ลดลงเลย แถมยังสดใสเป็นพิเศษ เพราะว่านไห่เทารู้ว่า คราวนี้เขาจะมีอิทธิพลต่อผู้คนมากขึ้นอย่างแน่นอน

“ในเมื่อสินค้านี้ถูกขนถ่ายเรียบร้อยแล้ว ทำไมพวกเราไม่ไปช่วยกันขนเข้า

บทที่412

“ตอนแรกผมรู้สึกขอบคุณคุณมาก แต่ถ้าหากผมพาลูกสาวไปโรงพยาบาลอื่นด้วยเงินของผมเอง ลูกสาวของผมก็คงไม่ย่ำแย่เหมือนในตอนนี้ ทุกอย่างเป็นความผิดของคุณ เพราะคุณต้องการเก็บผมไว้!”

เหล่าหลี่กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ชีวิตนี้เขาไม่เหลืออะไรให้น่าชื่นชมอีกแล้ว ภรรยาก็ตายไปแล้ว ลูกสาวที่เหลืออยู่เพียงคนเดีย