บทที่403

เฟยหลงถูกประเมินต่ำไป แต่ตอนนี้เขาไม่รู้สึกโกรธ แต่กลับรู้สึกสับสนแทน

คนอื่นๆ ไม่สามารถแสร้งทำเป็นไม่รู้ได้ เพราะฐานะของพวกเขาถูกเปิดเผยแล้ว พวกเขาเดินออกจากที่ซ่อนอย่างเศร้าซึม

เนี่ยเฟิงผลักเฟยหลงออกมา ทั้งสิบคนมารวมตัวกันโดยอัตโนมัติ จัดระเบียบแถวจากเตี้ยไปสูง

สไตล์การแต่งตัวของเนี่ยเฟิงด

บทที่404

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เมื่อทหารเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนมาในระดับหนึ่งแล้ว เนี่ยเฟิงจะฝึกสอนพวกเขาต่อไป จะต้องทำให้พวกเขาเลิกความเคยชินในกองทัพ ให้พวกเขาปรับตัวให้เข้ากับสังคมการแข่งขันอันโหดร้ายนี้ พวกเขาถึงจะรู้ว่าการมีชีวิตอยู่คืออะไร

เนี่ยเฟิงชัดเจนมากว่าบุคคลเช่นนี้คือสิ่งที่หน่วยเหนือต้องการ

บทที่405

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมามีคนทยอยมาที่นี่ เพื่อขอให้พวกเขารับบริจาค แต่คนพิการเหล่านี้ไม่ไว้ใจใครอีกแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นคนใส่สูทผูกเนกไทเหล่านี้มาเพื่อประชาสัมพันธ์อย่างจริงจัง โดยบอกว่าพวกเขาจะสานต่อหน่วยงานการกุศลเพื่อคนพิการ ยิ่งทำให้พวกเขากลัวและหวาดผวามากขึ้น

เนี่ยเฟิงและพวกเขา