บทที่4

เนี่ยเฟิงใช้ท่อนไม้เคาะที่กะโหลกของเธอเบา ๆ “อย่าได้มองข้ามความหวังดีผู้อื่น ถ้าคุณไม่เรียก ผมจะไปล่ะ”

ในเวลานี้ น้ำเสียดันขึ้นมาเรื่อย ๆ จนท่วมถึงริมฝีปากล่างของเย่หรูเสว่แล้ว เธอไม่กล้าใช้อารมณ์แล้ว ถ้าจมอยู่ในถังบำบัดตาย ได้ยินไปถึงเพื่อนร่วมงาน ตายไปก็คงไม่มีหน้าไปเป็นผี ถึงจะต้อง ค้อมหัว

บทที่5

ชาวเผือกที่รอชมต่างหัวเราะลั่นล็อบบี้ กลุ่มเครือญาติตระกูลชิวก็ไม่รู้จะรับมืออย่างไร

บอดี้การ์ดชุดดำสี่นายกระโดดจากเฮลิคอปเตอร์อย่างว่องไว รีบพยุงคุณชายฟางลุกขึ้น “คุณชายฟาง ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ ?”

ฟางซื่อเหาอารมณ์เสียไม่หาย ทนความเจ็บปวด เอาแหวนออกมามอบให้กับชิวมู่เฉิง เขาอยากจะให้เสร็จพิธีแต

บทที่6

พอชิวมู่เฉิงพูดเช่นนี้ออกไป ทำให้ทุกคนในงานต่างอ้าปากค้าง

คุณนายใหญ่ชิวยิ่งโมโหหนักขึ้น: “ฉันว่าเธอหน้ามืดตามัวแล้ว ! เจ้าหนุ่มยาจกนี่ไม่รู้ใส่เสน่ห์ยาแฝดอะไรให้เธอกิน ทำให้เธอทิ้งเกียรติของวงศ์ตระกูล ! พวกเธอยังยืนทื่ออะไรอยู่ ! ลงมือเร็ว !”

พอบอดี้การ์ดสองสามนายได้รับคำสั่ง ก็บุกเข้าไปในพริ