บทที่398

ครั้งก่อนต่อสู้กับหยูจิงหง หยูจิงหงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเนี่ยเฟิงเลย

ถึงแม้ว่าตอนนี้หยูจิงหงไปฝึกฝนมาอีกแล้ว แต่ว่าความต่างกันนี้ยังคงไล่ตามไม่ทัน

“ครั้งก่อนฉันไม่ได้ใช้ไม้ตาย ดังนั้นครั้งก่อนไม่นับ ครั้งนี้พวกเรามาอีก”

บนกายหยูจิงหงสวมใส่เสื้อยืดแขนสั้นตัวหนึ่ง สวมใส่กางเกงกีฬากับรองเท้าผ้าใบ

บทที่399

“ฉันตามไปด้วยไม่ได้เหรอ?” หยูจิงหงถามตรงๆไม่อ้อมค้อมแบบนี้

ครูทหารส่ายหัวแล้วส่ายหัวอีก “นี่เกรงว่าไม่ค่อยดี เพราะว่าคุณท่านบอกแล้ว ให้เพียงเนี่ยเฟิงเข้าพบคนเดียว”

หยูจิงหงล็อกข้อมือของเนี่ยเฟิงไว้ทันที ดึงเนี่ยเฟิงไปไว้ข้างหลังของตนเอง “ไม่ได้ ถ้าหากไม่มีฉันตามไป งั้นฉันจะไม่มอบคนให้แกคุณเ

บทที่400

เนี่ยเฟิงสังเกตถึงสายตาที่พวกเขามองตนเองดูเหมือนมีความเปลี่ยนไปเล็กน้อยแล้ว แต่ว่าเขาก็ไม่แคร์ เขาจ้องมองปืนไรเฟิลซุ่มยิงหยิบขึ้นมาอย่างตามสบาย

หยางเชาเยว่เดินมาถึงข้างกายของเนี่ยเฟิง เบ้ปากแล้วเบ้ปากอีก “ผมเห็นบนมือของคุณนี่แม้แต่ผิวหนังด้านๆสักที่ก็ไม่มี น่าจะเป็นการเตะต้องปืนครั้งแรกมั้ง