ตอน 388
ผมมีพี่สาวเจ็ดคน
บทที่388
เมื่อนักฆ่าได้ยินเนี่ยเฟิงพูดเช่นนี้ก็กำหมัดแน่น ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ รู้ดีว่ามีพวกเขาซ่อนอยู่ที่นี่กี่คน
“ผมพูดถูกใช่ไหม? อย่าเสียเวลาเลย พวกขึ้นเข้ามาได้ตามสบาย ไม่ว่าในมือของพวกคุณจะมีปืนหรืออาวุธอื่นๆ ก็ตาม ผมก็ไม่กลัว”
เนี่ยเฟิงยังคงนั่งอยู่บนโซฟา ไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวแม้แต่น้อย
ตอน 389
บทที่389
อันที่จริงเนี่ยเฟิงมีตัวเลือกอยู่แล้ว เป็นไปได้มากที่ผู้ที่จะปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้จะถูกหลันเฟิงหลิงส่งมา ถ้าไม่ใช่หลันเฟิงหลิง ก็อาจจะเป็นพ่อของฉินเห้าหราน
ฉินเทียนกัง ผู้เป็นพ่อของฉินเห้าหรานก็เป็นคนที่ทำให้ครอบครัวของเนี่ยเฟิงเดือดร้อนในอดีต
ฉินเทียนกังถือว่าเป็นบุคคลผู้ทรงอำนาจในเมืองหยาง
ตอน 390
บทที่390
“นายจะไปหรือไม่ไปก็ได้ อันที่จริงก็ไม่จำเป็นต้องไป อีกอย่างยังเป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวด้วย ขึ้นอยู่กับนาย”
ในตอนแรกชิวมู่เฉิงก็รู้สึกแปลกๆ เช่นกัน ทำไมอีกฝ่ายถึงรู้ว่าเนี่ยเฟิงเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์ส่วนตัว? ดูเหมือนเนี่ยเฟิงจะไม่เคยบอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
“ว้าว! เสี่ยวเฟิง! นายดังใหญ่แล้ว น