ตอน 383
ผมมีพี่สาวเจ็ดคน
บทที่383
“ขอโทษนะครับ ที่นี่ถ่ายรูปไม่ได้ครับ”
น้ำเสียงของผู้จัดการหนุ่มแข็งกร้าว พอเนี่ยเฟิงได้ยินเช่นนั้นก็เก็บมือถือลงอย่างจนปัญญา
“เพราะพวกเรามาอยู่ด้วยกันทั้งครอบครัว ก็เลยอยากจะถ่ายรูปให้บรรดาพี่สาวดูหน่อย ในเมื่อถ่ายรูปไม่ได้ งั้นพวกเราค่อยมาดูวันหลังแล้วกัน!”
ผู้จัดการพยักหน้าด้วยรอยยิ้มเสแส
ตอน 384
บทที่384
“สิ่งที่ฉันพูดคือความจริง ตอนแรกพวกคุณมีท่าที่ดีและสุภาพมาก แต่คุณใช้สายตาของสุนัขมองเหยียดคนอื่นจนต่ำต้อยถึงที่สุด ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมคนอย่างคุณถึงเป็นผู้จัดการได้ ฉันรู้สึกอับอายแทนอ่าวหยกเขียวจริงๆ!”
หลินซูอินเคยมีรอยยิ้มจางๆ อยู่บนใบหน้าของเธอเสมอ แต่ตอนนี้รอยยิ้มนั้นหายไป เหลือเพ
ตอน 385
บทที่385
หลินซูอินถามด้วยความสงสัย “นายหมายถึงซื้อบ้านเหรอ? อย่าบอกนะว่านายหมายถึงการซื้อบ้านที่นี่?”
นี่มันเรื่องเหลวไหลจริงๆ เพราะบ้านที่นี่มีมูลค่าหนึ่งพันล้าน มันเป็นไปไม่ได้ที่จะซื้อไหว!
“ใช่ ผมตัดสินใจแล้วว่าจะซื้อบ้านที่นี่! เพราะการรักษาความปลอดภัยที่นี่ดีมาก!”
เนี่ยเฟิงพูดเช่นนี้ พวกเจ้าหน้