บทที่336

“เรื่องธรรมดาหน่า ตอนที่เธอยิงออกไปไม่ได้สังเกตอัตราเร็วลม เพราะฉะนั้นลูกกระสุนของเธอจึงแล่นทิศทางอื่นได้ง่าย”

สวนสาธารณะแห่งนี้ค่อนข้างกว้าง ถึงจะเล็งเป้าอย่างไร ก็ยิงโดนอยู่แล้ว นี่เป็นแค่ปัญหาของเรื่องความน่าจะเป็นเท่านั้น

ฉะนั้นถ้าอยากจะยิงโดยลูกโป่ง และทำให้ลูกโป่งแตก ก็จะต้องทดสอบความ

บทที่337

ฝูยานหรงเห็นว่าเนี่ยเฟิงปฏิบัติตัวได้ไม่เลวนัก จึงพยักหน้า และก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาเล็กน้อย

“เอาล่ะ หยุดพูดพร่ำเพรื่อได้แล้ว ปู่ของฉันเร่งแล้ว นายยังอยากไปดูที่ไหนอีก？พูดมาตรงๆเลย！”

เนี่ยเฟิงลูบคาง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็เอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า“เราไปสถานที่พลุกพล่านของเมืองหนานหูดีไหม？”

บทที่338

“เพราะฉะนั้น ถ้าฉันไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ก็ไม่เหมาะสมที่จะมาพูดเรื่องมารยาทกับพวกนายงั้นเหรอ?”

เนี่ยเฟิงมองดูเหลยจ้านที่คิดว่าตัวเองสูงส่ง แล้วรู้สึกขำมาก

“แน่นอนอยู่แล้ว นายไม่รู้หลักการที่ว่า‘ไม่ได้อยู่แวดวงเดียวกันก็ไม่ควรสะเออะเข้าร่วม’รึไง？นายอย่าพูดดีกว่า！”

เหลยจ้านไม่พอใจเนี่ยเฟิงมาก