บทที่333

ดังนั้น ฝูยานหรงจึงมั่นใจในวรยุทธ์การต่อสู้ของตัวเองเป็นอย่างมาก

เนี่ยเฟิงอดที่จะเป่าผิวปากไม่ได้“ดูท่าทางไม่เลวเลยนะ ในเมื่อคุณคือเด็กผู้หญิง งั้นผมจะให้คุณเริ่มก่อนแล้วกัน！”

ฝูยานหรงหัวเราะ“ช่างเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ งั้นฉันจะลงมือเบาหน่อยแล้วกัน！”

ต้องบอกว่า ฝูยานหรงแขนขาคล่องแคล่วมาก เด็กผ

บทที่ 334 ไปเดินเที่ยวเล่นกัน

เนี่ยเฟิงรู้ดีว่าท่านฝูไม่ได้ดื่มอะไรเยอะมากมาย

เขาถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้“ในเมื่อคุณปู่ไม่ได้ดื่มอะไรเยอะ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

“ไปไหนครับ！นายมาใหม่ไม่รู้จักคุ้นเคยกับสถานที่หรอก！ให้หรงหรงพานายออกไปเดินชมเถอะ！”

ฝูยานหรงไม่ยินยอมแม้แต่น้อย“หนูไม่ไปหรอกค่ะ！”

“โอ้ย ปู่เ

บทที่335