บทที่324

“ในเมื่อเป็นสินค้าห้ามจำหน่าย มันก็มีความหมายแฝงถึงความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเสี่ยวเมิ่ง เสี่ยวเมิ่ง คราวนี้ให้ผมทำตามใจหน่อยนะ ผมจะซื้อให้คุณ”

คางเมิ่งมองเนี่ยเฟิงด้วยความหวาดกลัว เจ้าหนุ่มเนี่ยเฟิงคิดจะทำอะไร? ต้องรู้ว่านี่คือสินค้าห้ามขาย มันไม่สามารถซื้อได้!

“ขี้โม้ทั้งนั้น!”

ไม่มีใครเชื่

บทที่325

ตอนที่ Mary ได้รับโทรศัพท์ก็มีสีหน้างุนงง เธอรู้ดีว่าหัวหน้าผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์พูดยากแค่ไหน เมื่อผู้จัดบอกว่าจะให้ยืม Victoria’s Tears ใบหน้าของอีกฝ่ายก็บึ้งตึงราวกับน้ำหมึก

ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาใช้ทั้งไม้อ่อนและไม้แข็ง หัวหน้าผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์คงไม่ให้ยืม Victoria’s Tears อย่างแน่นอน ใครจะรู้ว

บทที่326

น่าละอาย”

เนี่ยเฟิงส่ายหน้า “ถ้าคุณยอมตบปากตัวเองดีๆ และขอโทษตั้งแต่แรก ก็คงไม่วุ่นวายแบบนี้ แล้วตอนนี้ล่ะ? คุณยังคิดจะดื้ออีกไหม?”

เนี่ยเฟิงมองลงมาที่เฉาตื๋อเหรินซึ่งคุกเข่าอยู่บนพื้น เฉาตื๋อเหรินเจ็บปวดจนทนไม่ไหวแล้ว ไม่มีใครในที่นั้นกล้าก้าวออกมา พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะบอกพ่อของเฉาตื