บทที่320

รอยยิ้มที่อ่อนโยนปรากฏบทใบหน้าของเธอ เพียงแต่รอยยิ้มนั้นไม่ได้ฉายผ่านดวงตา โดยปกติแล้วเนี่ยเฟิงและคางเมิ่งจะอยู่ด้วยกันตลอด ดังนั้นเนี่ยเฟิงจึงรู้ว่าเวลาที่คางเมิ่งยิ้มจากใจนั้นมันเป็นอย่างไร

เพราะนี่คือการประมูลภายใน ดังนั้นคนที่มาร่วมงานประมูลล้วนเป็นคนที่มีฐานะในสังคมทั้งนั้น ไม่มีสื่อมว

บทที่321

แม้ว่าคางเมิ่งและเนี่ยเฟิงมักจะทะเลาะกัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคางเมิ่งจะปล่อยให้คนอื่นมากลั่นแกล้งน้องชายของตัวเองได้เช่นนี้

แม้ว่าคางเมิ่งรู้ว่าคนที่มางานประมูลในวันนี้ไม่ใช่คนรวยก็เป็นคนที่มีอำนาจ แต่ยังไงเนี่ยเฟิงก็ถูกคางเมิ่งเรียกมา ดังนั้นคางเมิ่งไม่ต้องการให้เนี่ยเฟิงถูกรังแกและถูกดู

บทที่322

อัญมณีเหล่านี้ดูไม่เลวเลยนะ แต่อย่างไรเธอก็ยังรู้สึกว่าไม่เพียงพอ

คางเมิ่งพลิกดูสักพักก็ถอนหายใจอย่างไม่มีทางเลือก “ฉันจนเกินไป ถ้าฉันมีเงินมากขึ้นอีกสักหน่อย ก็จะเลือกไม่ยากเลย”

คางเมิ่งไม่ได้อยากซื้อให้ตัวเอง แม้จะเป็นความจริงที่เด็กสาวจะไม่สามารถเดินหนีได้เมื่อเห็นเครื่องประดับเหล่านี้ แ