บทที่302

ดังคำกล่าวที่ว่าลูกสานต่อกิจการของพ่อ เขาพูดอย่างมีเหตุผลมีหลักฐานจริงสุดๆ นี่เป็นโรงบ่มไวน์ของพ่อเขา วันหลังก็เป็นของเขาจริงๆ

แต่ว่าโรงบ่มไวน์นี้จริงๆแท้ๆเป็นอุตสาหกรรมการผลิตของเนี่ยเฟิง แม้แต่ชื่อก็เป็นเนี่ยเฟิงตั้งเอง มิฉะนั้นจะเรียกว่าเป็นโรงบ่มไวน์เหลียงเฟิงได้ยังไงล่ะ?

“กล่าวโดยสรุปว

บทที่303

เมื่อกี้เจี่ยงจื้อเหิงไม่ได้เข้ามาเพียงคนเดียวเขายังมีบอดี้การ์ดหลายคน ถึงยังไงได้ยินว่ามีคนบุกรุกโรงบ่มไวน์ของเขา ดังนั้นเขาตั้งใจพามาหลายคน

หลายคนนั้นยังเฝ้าอยู่หน้าประตู ไม่รู้ว่าเจี่ยงจื้อเหิงจะออกคำสั่งเมื่อไหร่

เจี่ยงจื้อเหิงโยนDecanterที่อยู่ในมือลงกับพื้นโดยตรง ไวน์แดงที่ราคาแพงนั้น

บทที่304

“ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ อีกสักครู่ผมจะส่งคนไปตรวจสอบสต๊อกของผมสักหน่อย พวกคุณทั้งสองก็รอฟังคำสั่งเถอะ”

ตาทั้งคู่ของเนี่ยเฟิงนั้นเย็นยะเยือก ไม่แฝงไว้ด้วยไมตรีจิตมิตรภาพใดๆ ทำให้เจี่ยงไลจินสั่นระริกจนเหมือนดั่งร่อนข้าวแบบนั้น

เจี่ยงไลจินไม่ใช่เป็นคนที่มีความสามารถอะไร ในตอนต้นเขาถูกจ้างมาดูแล