ตอน 298
ผมมีพี่สาวเจ็ดคน
บทที่298
“ในเมื่อมีคนจะเลี้ยง งั้นพวกเราก็ไม่เกรงใจแล้ว จะไปกินข้าวที่ไหนเหรอ?” เนี่ยเฟิงแสยะปากยิ้มหนึ่งที เดินเข้าไปสอบถามฝานหลิน
ฝานหลินขมวดคิ้วแล้วขมวดคิ้วอีก ในใจคิดอยู่ว่าไอ้คนนี้ ทำไมไม่รู้จักวางตัวขนาดนั้นล่ะ ถึงขนาดจะตามไปด้วยกัน ก็ไม่รู้ว่าตนเองเป็นคนประเภทไหน
ฝานหลินยิ้มทันทีพูดว่า “ผมได้
ตอน 299
บทที่299
พวกเขาไม่นานก็มาถึงห้องพิเศษแล้ว
“ผมสั่งอาหารให้เรียบร้อยแล้ว เพียงแค่พวกเรานั่งลงสักพัก อาหารก็จะส่งเข้ามา อาหารของเชฟที่นี่ทำอร่อยมาก”
เนี่ยเฟิงไม่เกรงใจสักนิดนั่งอยู่ข้างกายชิวมู่เฉิง ฝานหลินมองเห็นเนี่ยเฟิงหน้าด้านนั่งอยู่ข้างกายชิวมู่เฉิง ทันใดนั้นตาทั้งคู่ไฟลุกโชน ไอ้คนนี้มีสิทธิ์อะไร
ตอน 300
บทที่300
ฝานหลินคนคนนี้แม้ว่าเป็นคนรวยรุ่นที่ 2 แต่เขาเหมือนดั่งบุคคลที่รวยชั่วข้ามคืนมากมาย ไม่ได้พบเห็นรู้จักมากเท่าไหร่
ก่อนหน้านั้นเขาล้วนใช้เงินมาคบคนอื่นเป็นเพื่อน ยังไงขอเพียงแค่มีเงินนั่นก็พอแล้ว
ดังนั้นฝานหลินตอนนี้เห็นโรงบ่มไวน์นี้ตกกะใจในทันที เพราะว่าโรงบ่มไวน์แห่งนี้กับโรงบ่มไวน์ที่จิ๊บ