บทที่276

“รีบร้อนเกินไปรึเปล่า จะให้ฉันขายบ้านขายที่ดิน ก็ต้องให้เวลาฉันหน่อยสิ อีกอย่างของที่อยู่ในมือฉันยังไม่ได้ระบายออกไปเลย！”

เนี่ยเฟิงตีหน้าเศร้า มองดูคนพวกนั้นที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมโหด จึงพูดขึ้นอย่างโอนอ่อน“ไม่งั้นพวกคุณให้เวลาผมสักสองสามวันเถอะ ผมจะเอาเงินที่ติดค้างมาคืนให้พวกคุณให้ได้！”

“

บทที่277

“คุณจะให้ผมส่งของอะไร？”เนี่ยเฟิงถามทูจิ้ว

“เรื่องนี้นายไม่ต้องถามหรอก อย่างไรเสียส่งของอะไรเราต้องมีเหตุผลของเราอยู่แล้ว ถึงนายจะถามก็คงไม่ได้รู้อะไรเพิ่มขึ้น ตอนนี้นายได้เข้ามาเป็นคนของพวกเราแล้ว สิ่งที่นายต้องทำคือทำตามคำสั่งของเรา”

เนี่ยเฟิงพยักหน้าด้วยสีหน้าลำบากใจ“ผมรู้แล้ว”

“เอาล่ะๆ ใ

บทที่278

ร่างของหมิงอี๋หานแนบอยู่บนร่างกายของเนี่ยเฟิงแน่น ถึงจะมีเสื้อผ้ากั้นอยู่หนึ่งชั้น แต่เนี่ยเฟิงยังคงสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิของหมิงอี๋หาน

เนี่ยเฟิงก้มหัวลงมาอย่างไม่รู้ตัวเขามองเห็นรูปร่างทรวดทรงและผิวอันขาวสะอาดของหมิงอี๋หาน มันเหมือนกับหยกที่แกะสลัก เนี่ยเฟิงถือได้ว่าเป็นคนหนึ่งที่ผ่านผู้หญิง