บทที่267

เนี่ยเฟิงอยู่ในโรงพยาบาลต่อกันสองวัน ในสองวันนี้เนี่ยเฟิงรู้สึกว่าตนเองใกล้จะขึ้นราแล้ว

แต่ว่าพี่ใหญ่ชิวมู่เฉิงยังเป็นห่วงอาการของเนี่ยเฟิงอยู่ ดังนั้นไม่ให้เนี่ยเฟิงออกไปเลยสักนิด เนี่ยเฟิงได้เพียงแต่อยู่ต่ออย่างจนใจมาก โชคดีว่าหมิงอี๋หานพี่สี่ออกใบรับรองที่ออกจากโรงพยาบาลได้ให้กับเขา มิฉะ

บทที่268

“งั้นผมไปตัวคนเดียวได้ไหม?”

เนี่ยเฟิงคิดแล้วคิดอีกถึงยังไงใกล้ชิดกับคนเหล่านั้นเป็นไปได้ที่จะค่อนข้างอันตราย ดังนั้นจึงคิดว่าจะไปแค่ตัวคนเดียว ใครจะรู้ว่าเย่หรูเสว่ส่ายหัวแล้วส่ายหัวอีก

“แบบนี้ก็ไม่ได้เช่นกัน พวกเขาจะเพิ่มความระแวดระวังมากขึ้น ถึงเวลานั้นเขาก็สามารถไปสืบหาแก งั้นก็ไม่ดีแล้ว

บทที่269

เพราะว่าเช่นนี้ หมิงอี๋หานดูแล้วจึงธรรมดามาก แต่ตามความจริง รูปร่างของหมิงอี๋หานเซ็กซี่มาก ใบหน้าเย็นสดใส

เธอดูแล้วเต็มเปี่ยมด้วยความยั่วยวน แต่ก็เป็นกายที่ผสมกับความขัดแย้งที่ปฏิเสธคนไปไกลอีกหมื่นลี้

“ยามปกติมองเห็นพี่สี่สวมใส่ล้วนเป็นเสื้อกาวน์และชุดลำลอง น้อยมากที่จะเห็นพี่สี่สวมใส่เสื้อ