บทที่241

เฉินไฉหัวยิ้มๆแล้วพยักหน้า“วางใจเถอะหน่า เธอช่วยฉันขนาดนี้ ฉันจะต้องให้ประโยชน์กับเธอคืนอยู่แล้ว”

ซุนลี่ลี่มองดูเย่หรูเสว่ที่สลบฟุบอยู่บนโต๊ะ ใบหน้าของเธอเผยให้เห็นถึงรอยยิ้มแห่งความชั่วร้าย

พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่พวกเขาทำให้ตนเองต้องอับอาย ซุนลี่ลี่จึงมีความสุขกับการแก้แค้น

หลังจากที่ซุน

บทที่242

เฉินไฉหัวถูกเนี่ยเฟิงถีบขนาดนั้น เขาวาดพาราโบกลางอากาศ ร่างกระแทกเข้ากับโต๊ะอาหารอย่างจัง ไม่สามารถขยับได้อีก

เฉินไฉหัวกระอักเลือดจำนวนมาก เนี่ยเฟิงมองไปที่สภาพของเฉินไฉหัว ถึงไปหันกลับมาตรวจสอบสภาพของเย่หรูเสว่ พอเห็นว่าเย่หรูเสว่ไม่สามารถฟื้นได้ เนี่ยเฟิงจะพาเย่หรูเสว่ออกไปก่อน และคนในร้า

บทที่243

สำหรับคนกลุ่มนี้ เนี่ยเฟิงไม่ได้มีความกลัวแม้แต่น้อย

เฉินเว่ยหมินนั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะที่รกยุ่งเหยิง ใช้สายตาเย็นชามองมาที่เขา

เนี่ยเฟิงลากเก้าอี้มาตัวหนึ่ง แล้วนั่งอยู่ตรงข้ามของเฉินเว่ยหมิน มองเห็นฆาตกรที่ร่วมมืออยู่ในคดีร้ายแรงบนทะเล สีหน้าของเนี่ยเฟิงก็ไม่ดีไปกว่ากันนัก

“ไอ้ตัวสูญพันธุ์ แ