บทที่230

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องพวกนี้ พรุ่งนี้คนพวกนั้นต้องกลับมาอีกแน่ๆ ถึงตอนนั้นพวกเราไม่มีเงินนั่นให้พวกมัน พวกมันจะต้องรุมทุบตีพวกเราอย่างทารุณแน่นอน！”

เมื่อตะกี้ที่เย่เล่อถูกเตะ เจ็บจนร้องอ้าปากค้าง เย่เล่อที่พอนึกถึงความเหี้ยมโหดของคนพวกนั้นแล้ว ก็รู้สึกถึงความหวาดกลัวทันที

“แล้วจะรออะไ

บทที่231

และในตอนนี้เย่เล่อก็ยังคงงุนงง เขาโบกมืออย่างไม่อดทน”คืนเงินอะไรกัน? ผมติดหนี้พวกคุณที่ไหนกันล่ะ?”

สมุนของบ่อนการพนันได้ยินเย่เล่อพูดแบบนี้ ก็รู้สึกไม่เกรงใจขึ้นมาทันที เห็นแค่เขาก้าวไปข้างหน้าและชกที่หน้าเย่เล่อไปหมัดหนึ่ง

ในขณะนั้นเย่เล่อถึงได้สติกลับมา เขากุมใบหน้าที่โดนชกจนบวมนั้น และมอ

บทที่232

ภายใต้การถูกบังคับถามเขาจึงทำได้แค่บอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดของวันนี้กับพ่อแม่อย่างถี่ถ้วน

เมื่อจางลี่ถิงได้ยินเย่เล่อพูดแบบนั้น หล่อนก็ล้มลงกับพื้นทันที พร้อมกับแสดงสีหน้าอย่างไม่น่าเชื่อ

“แก! แกมันไอ้เด็กสารเลวกล้าทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกัน! ฉันพูดไปกี่ครั้งแล้วว่า อย่าเล่นการพนัน แกก