บทที่203

เหอเหรินเจ๋ถูกเนี่ยเฟิงล่อให้เข้ามาติดกับดักทีละก้าวๆ ตอนนี้คิดจะถอนตัวออกมาก็ยากแล้ว อีกอย่างตอนแรกเขาก็เป็นคนที่รักหน้ารักตามากๆ ภายใต้สายตาที่กำลังจับจ้องของผู้คนมากมายขนาดนั้น เหอเหรินเจ๋ก็รู้สึกทนไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงคว้าขวดไวน์บนโต๊ะมาหนึ่งขวด แล้วกระดกเข้าปากไป ดื่มจนหมดเกลี้ยง

เนี่ยเ

บทที่204

“ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าพวกมันสองคนไปอยู่ที่ไหน ชายหญิงเลวร้ายคู่นั้นกล้ามาทำกับคุณชายเหอแบบนี้ ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด หลังจากนี้ถ้าฉันไปเจอพวกมันที่ไหน ฉันจะด่าให้ยับแน่นอนเลยค่ะ คุณชายเหอคุณใจเย็นลงก่อนเถอะนะ！”

โกจิ้งรีบแสดงความจริงใจของตัวเองออกไปทันที เหอเหรินเจ๋จึงรู้สึกสบายใจขึ้นมาไม่น้อย

บทที่205

อันที่สามารถแสดงราคาให้ดูได้ แน่นอนก็ต้องเป็นพวกสินค้าที่ราคาค่อนข้างแพง

คางเมิ่งด้านหนึ่งก็ถอนหายใจออกมา หินหยกพวกนี้สวยสุดไปเลยๆ ส่วนอีกด้านก็ตกใจอยู่ไม่น้อยกับราคาเหล่านี้

“พี่เจ็ดชอบเหรอ ถ้าเกิดคุณชอบผมซื้อให้คุณได้นะ”

ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในงานจัดแสดงนี้เป็นของเนี่ยเฟิงทั้งสิ้น ไม่ว่า