บทที่157

“เมื่อกี้น้องจงใจใช่ไหม?”

เมื่อเนี่ยเฟิงใช้บัตรรูดเปิดประตู หลินซูอินก็เดินเข้ามาถาม อย่างเสียงเบา

“ใช่แล้ว ผมรู้สึกว่าหล่อนทําอย่างนี้ทําให้ผมรู้สึกอึดอัดใจมาก ดังนั้นผมจึงจงใจให้หล่อนจ่ายเงินเองสะเลย”

เนี่ยเฟิงพยักหน้าอย่างตรงไปตรงมา

หลินซูอินพูดขึ้นอย่างอดยิ้มไม่ได้ว่า “หล่อนเป็นแค่เด็กส

บทที่158

หลี่ซวนไม่เคยคาดคิดเลยว่าเนี่ยเฟิงจะก้าวร้าวขนาดนี้

“เจ้าหมอนี่ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลยหรือไง? แม้แต่กับผู้หญิงที่อ่อนแออย่างฉันยังกล้ามาถกเถียงด้วย คุณมันช่างขายหน้าลูกผู้ชายจริงๆ”

หากจะเถียงตามเหตุผลหลี่ซวนคงไม่สามารถเถียงชนะเนี่ยเฟิงได้ ดังนั้นหล่อนจึงเริ่มก่อความวุ่นวายสุ่มสี่สุ่มห้าเ

บทที่159

“นานแล้วที่ไม่ได้ร้องเพลงบนเวทีใหญ่อย่างนี้และก็ไม่รู้ว่าการแสดงความสามารถของตัวเองเป็นยังไงบ้าง”

หลินซูอินก้าวลงจากเวทีอย่างสุภาพเรียบร้อย และพูดกับเนี่ยเฟิงอย่างเขินอาย

“สุดยอดมากครับ! พี่สามร้องเพลงเหมือนเสียงสวรรค์เลย ผมคิดว่าพรุ่งนี้พี่จะต้องได้รับรางวัลอย่างแน่นอนเลย

เนี่ยเฟิงชมเชยหลิ