บทที่155

แม้ว่าอันน่าพวกเขาจะอาลัยอาวรณ์แค่ไหน แต่ก็ยังตามคนที่มาตุภูมิส่งมากลับไปด้วยกัน

พวกเขาเผชิญเรื่องวุ่นวายมากมายที่นี่ แต่หากพวกเขาจะอยู่ที่นี่ต่อไป อาจจะโดนพวกอันธพาลพวกนั้นทำร้ายก็เป็นได้

อันน่าพวกเขาเพิ่งจะออกไปได้ไม่นาน เนี่ยเฟิงก็ได้รับโทรศัพท์จากพี่สาวหลายคน

โดยคนแรกที่โทรมาคือพี่ใหญ่

บทที่156

ครูฝึกหัดคนนั้นเป็นผู้ติดตามของหลินซูอิน

ครูฝึกหัดเหล่านี้เดินเคียงข้างหลินซูอินไปและในขณะเดียวกันก็กระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ในบางสิ่งไปด้วย

เมื่อหลินซูอินมาถึง ครูฝึกหัดก็รีบเข้ามาต้อนรับทันที

ครูฝึกหัดคนนี้ยังดูเป็นวัยรุ่นมาก และสดใสกระฉับกระเฉงเป็นอย่างมาก

หล่อนพูดอย่างโกรธว่า “คุณครูหลิ

บทที่157

“เมื่อกี้น้องจงใจใช่ไหม?”

เมื่อเนี่ยเฟิงใช้บัตรรูดเปิดประตู หลินซูอินก็เดินเข้ามาถาม อย่างเสียงเบา

“ใช่แล้ว ผมรู้สึกว่าหล่อนทําอย่างนี้ทําให้ผมรู้สึกอึดอัดใจมาก ดังนั้นผมจึงจงใจให้หล่อนจ่ายเงินเองสะเลย”

เนี่ยเฟิงพยักหน้าอย่างตรงไปตรงมา

หลินซูอินพูดขึ้นอย่างอดยิ้มไม่ได้ว่า “หล่อนเป็นแค่เด็กส