ตอน 142
ผมมีพี่สาวเจ็ดคน
บทที่ 141
บทที่141
“คุณอย่ารังแกกันเกินไปนัก หรือคุณคิดว่างานนิทรรศการนี้ให้บริการแค่คุณคนเดียวงั้นหรือ? หากเป็นอย่างนี้ล่ะก็ งั้นจะให้พวกเรามาดูงานนิทรรศการทำไม? ผมไม่มีกำลังซื้อ แล้วคุณมีกำลังซื้อเหรอ? ในเมื่อคุณเองก็ไม่มีกำลังซื้อเครื่องบินเช่นกัน อย่างนั้นก็อย่าพูดดีกว่า”
เมื่อกี้คนที่จ่ายเงินซ
ตอน 143
บทที่ 142
บทที่142
“เอ๊ะ นายอย่ามาได้คืบเอาศอกนะ!”
พอทุกคนได้ยินคำพูดของเนี่ยเฟิง ก็พลันไม่สงบในพริบตา
พอฝ่ายจัดงานเห็นฉากนี้เข้าก็เก้อกระดากขึ้นมาบ้างเช่นกัน เพราะอย่างไรแขกเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่พวกเขาเชิญมา หากสามารถขายเครื่องบินออกไปได้คงไม่มีอะไรที่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว
เนี่ยเฟิงพ่นลมหายใจออกมาอย่า
ตอน 144
บทที่ 143
บทที่143
จางเจิ้นกั๋วยิ้มโต้อย่างโกรธจัด เห็นเพียงเขาโบกมือพลางพูดพึมพำว่า
“ช่างเถอะ เห็นพวกนายก็น่าสงสารพออยู่แล้ว ให้พวกนายดิ้นรนกันต่อไปแล้วกัน ดูท่าทางพวกนายคงไม่รู้ เมื่อกี้เครื่องบินของที่นี่ถูกเศรษฐีมือเติบคนหนึ่งเหมาซื้อไปหมดแล้ว เห็นไหม นี่แหละคือคนมีเงินของจริง!”
โจวลี่ซือชอบตื่