บทที่130

“ถ้าอย่างนั้นก็ฝึกฝนมาแล้วหลายครั้งสินะ แต่ว่าหลายๆคนต่อให้ฝึกฝนมามากขนาดไหน ก็ไม่สามารถลอดผ่านช่องเขาแห่งความตายได้เลยนะ”

เนี่ยเฟิงเลียริมฝีปาก ช่องเขาแห่งความตายมันมีอยู่จริงๆ ในตอนนั้นตอนที่พวกเขากำลังรับการฝึกอบรมการบินนั้น ต้องบินลอดผ่านช่องเขาแห่งความตายจริงๆ

ในตอนนั้นก็มีคนตายไปจริงๆ

บทที่131

รถคันข้างหน้าดูเหมือนจะพบแล้วว่าข้างหลังมีคนตามมา

“ไอ้บ้าเอ้ย คนที่ชอบสอดรู้สอดเห็นอยู่ข้างหลังนั้นคือใครวะ?”

ผู้ชายที่อยู่ในรถตะโกนอย่างไม่พอใจ

“ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใครก็ตาม จงฆ่าเขาทันทีเดี๋ยวนี้!”

ชายที่นั่งอยู่ในที่นั่งข้างคนขับกำลังจับเล่นไม้กางเขนเขาอยู่ เขาเหล่ตา และพูดอย่างไม่มีความส

บทที่132

“แต่ฉันก็รู้สึกแปลกใจจริงๆ ที่ได้เจอพี่เฟิงอยู่ที่นี่”

ซาวากล่าว พร้อมกับรอยยิ้มหวาน

“เอาล่ะ ที่ผมมาที่นี่ก็มีเรื่องต้องทำเช่นกัน ผมเคยบอกกับพวกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ รอให้ผมจัดการเรื่องของที่นี่ให้เสร็จสิ้นผมก็จะกลับไปคุยกับพวกคุณเอง”

หลังจากที่เนี่ยเฟิงพูดจบเขาก็หยิบถุงช้อปปิ้งลงจากรถ

สีหน้าขอ