บทที่115

โจวลี่ซือระเบิดอารมณ์ขึ้นมาชั่ววูบ แต่หมอนี่มีสัมพันธ์ที่ดีกับสายการบินจินไห่มานาน

โจวลี่ซือเผยยิ้มอย่างผอืดผะอมและไม่ให้เสียมารยาท “คุณซ่าวคะ นี่เขาเรียกว่าอย่าข่มเขาโคขืนให้กินหญ้า ฉันไม่รู้สึกอะไรกับคุณ ฉะนั้นเป็นไปไม่ได้ที่เราจะคบกัน”

ซ่าวเจ๋ฟังแล้วก็รีบเดินรุดหน้าไปขวางโจวลี่ซือไว้ แล้

บทที่116

โจวลี่ซือลูบคางสักพัก จากนั้นก็ดีดนิ้วดังเปาะ “แน่นอนก็ต้องชอบแบบเสี่ยวเฟิงอย่างนี้สิ! เชื่อฟัง พี่ห้าชอบที่สุดเลย!”

โจวลี่ซือพูดเสร็จก็อดยื่นมือไปหยิกใบหน้ารูปไข่ของเนี่ยเฟิงไม่ได้ สมัยเด็กเธอชอบทำแบบนี้ที่สุด เพราะสมัยเด็กเนี่ยเฟิงหน้าตาเหมือนหยกแกะสลัก น่ารับจริงๆ

ทว่าพอเนี่ยเฟิงโตขึ้น เ

บทที่117

อดบอกไม่ได้ว่าคนคนนี้ดูแล้วเหมือนจะโง่งี่เง่า แต่ก็หัวไวอยู่ อย่างน้อยก็บางด้าน

“นายนี่มันหน้าไม่อายจริงๆ ซือซือคบกับฉันอยู่ เราเป็นแฟนกัน แล้วก็ไปพบพ่อแม่กันมาแล้ว ต่อไปเราจะต้องแต่งงานกัน ฉันไม่รู้หรอกว่านายเป็นใคร แต่ฉันขอว่าอย่ามาเกาะแกะซือซืออีก ไม่งั้นฉันไม่เกรงใจนายแน่”

สายตาของเนี่ย