ตอนที่ 50 ใครไม่กลับมา คนนั้นเป็นลูกหมา

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นว่าดึกมากแล้ว จึงเร่งเด็กๆ ให้รีบนอน “พอเถอะ รีบนอนกันได้แล้ว”

แฝดสามไม่เอ่ยอะไรต่อ พอหลับตาลงก็จมสู่ห้วงนิทรา

เซี่ยอวิ๋นจิ่นตั้งใจฟังเสียงเคลื่อนไหวในเรือนตะวันตกก็ไม่ส่งเสียงใดๆ เหมือนเมื่อครู่นี้อีก ดูท่าคงหลับกันหมดแล้ว

เซี่ยอวิ๋นจิ

ตอนที่ 51 เรื่องวุ่นวายในการกู้ยืม

เอ้อร์เป่าและซานเป่าที่กำลังเล่นเสี่ยวเฮยและฮวาฮวาได้ยินซื่อเป่าร้องไห้งอแงก็กังวลใจตามไปด้วย ทั้งสองวิ่งไปประตูหน้าบ้าน แล้วตะโกนทั้งน้ำตา “ท่านแม่ ถ้าท่านไม่กลับมา ท่านจะเป็นลูกหมานะ”

ลู่เจียวรู้สึกจนปัญญา พลันสาวเท้าไปหมู่บ้านซิ่งฮวาโดยเร็ว การกลับบ้านเกิดครั้

ตอนที่ 52 ให้บทเรียนพวกเขา

เถียนซื่อน้ำตาคลอ ที่จริงนางยืมเงินให้บุตรีครั้งนี้ นอกจากจะเพื่อช่วยบุตรเขยแล้ว ก็ยังจุดประกายความคิดหนึ่ง ถ้าวันข้างหน้าบุตรเขยลุกขึ้นมานั่งได้อีกครั้ง คนที่เป็นถึงซิ่วไฉ อย่างไรก็นั่งสอนหนังสือที่บ้านได้อยู่แล้ว พวกเขาจะได้ส่งบุตรหลานไปเรียน ต่อให้เรียนแล้วสอบไม่ติดถงเซ