ตอนที่ 488 ลอบสังหาร

ลู่เจียวคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ร้องขึ้นว่า “แสงจันทร์อ่อนโยนค่อยๆ สาดส่องเข้ามาบนเตียง......”

เจ้าหนูน้อยทั้งสี่เหนื่อยมาทั้งวัน ยังมาฟังเพลงกล่อมนอนอีก สุดท้ายก็ผล็อยหลับไป แต่แม้ว่าจะหลับไปก็ยังคงขมวดคิ้ว

ลู่เจียวไม่ได้นอนทั้งคืน วันรุ่งขึ้นฟ้าไม่ทันสาง นางก็พาหร่วนจู๋ หลี่หน

ตอนที่ 489 ที่แท้คนคุ้นเคย

หร่วนจู๋ด้านหน้ารีบเข้าไปคว้าตัวคนที่กำลังจะหนีไปไว้ได้ ครั้นคิดได้ว่าข้างกายลู่เจียวไม่มีคนอารักขา ก็รีบทะยานกลับไปอย่างรวดเร็ว ตอนนางกลับไปก็ได้ยินเสียงต่อสู้กันในป่า สีหน้าหร่วนจู๋พลันแปรเปลี่ยนพร้อมกับรีบทะยานพุ่งเข้าไป

ทั้งสองคนเข้าล้อมชายปิดหน้าร่างผอมเล็กผู้หนึ่ง

ตอนที่ 490 เป็นห่วง หวาดกลัว ไม่เป็นสุข

ลู่เจียวคิดถึงถงอี้ในนิยายก็เป็นคนที่นับว่าไม่น่าเป็นห่วง คนผู้นี้คุณธรรมความประพฤติไม่เลว

“พวกเรากินอะไรกันก่อน พักผ่อนสักคืน พรุ่งนี้ค่อยออกหาหญ้าหลิงซีกัน”

ไม่มีองครักษ์ลับมาลอบสังหาร ทุกคนต่างก็โล่งอก หลี่หนานเทียนคิดถึงว่าก่อนหน้านี้ที่ลู่เจียวจู่ๆ ห