ตอนที่ 47 หนามยอกเอาหนามบ่ง

เอ้อร์เป่าและซานเป่าสนับสนุนทันที “ใช่ ท่านแม่ทำอะไรก็อร่อยหมดเลย”

“ข้าวก็อร่อย บะหมี่ก็อร่อย เนื้อต้มพะโล้ก็อร่อย ท่านทำอร่อยทุกอย่าง”

แฝดสามนับวันยิ่งรู้จักพูด ประจบสอพลอไม่รู้จักจบ

เซี่ยอวิ๋นจิ่นที่อยู่ข้างหลังเงียบงัน เหตุใดเขาถึงรู้สึกว่า ลูกๆ ของเขานับวันยิ่งซ

ตอนที่ 48 ตะกละ

ซานเป่าก็ขยับไปใกล้ลู่เจียว เอ่ยถามนาง “ท่านแม่ ท่านแก้พิษงูได้จริงหรือ”

ลู่เจียวพยักหน้า “ได้สิ พิษงูไม่ได้ร้ายแรงเกินไป”

เอ้อร์เป่ามองลู่เจียวด้วยความอิจฉาตาร้อน “ท่านแม่ ตอนข้าโต ข้าก็จะเก่งกาจเหมือนท่าน”

ซานเป่าและซื่อเป่าพยักหน้าเต็มแรง บรรยากาศในห้องกลับมารื่นเริงอีกครั้ง

ตอนที่ 49 แย่งท่านแม่ซึ่งๆ หน้า

ลู่เจียวหันไปมองเตียง เห็นว่ายังไม่มีใครหลับ แต่ละคนกำลังมองนางตาปริบๆ

ลู่เจียวคิดว่าแฝดสี่น่าจะเห็นตนเอาลูกกวาดให้เซี่ยเอ้อร์จู้ เลยเกิดตะกละอยากกินขึ้นมา แต่ตอนนี้ดึกแล้ว กินไปคงฟันผุแน่

ทว่าพอเห็นสายตาราวกับลูกหมาน่าสงสารที่จับจ้องตน ลู่เจียวก็ปฏิเสธไม่ลง เลยให