บทที่ 263

ตอนที่ 263 แต่งกายเป็นชาย

ตลอดทางมา เซี่ยอวิ๋นจิ่นขอช่างไม้ช่วยแนะนำเรื่องราวในอำเภออย่างคร่าวๆ

แม้ว่าเซี่ยอวิ๋นจิ่นเป็นนักเรียนสำนักศึกษาประจำอำเภอ แต่ปกติไม่ค่อยได้ออกมาเดินเล่นในอำเภอ เมื่อก่อนนอกจากเรียนแล้วก็เอาแต่คิดถึงลูกๆ ที่อยู่ที่บ้าน ไม่มีแก่ใจไปใส่ใจสภาพในอำเภออะไร

บทที่ 264

ตอนที่ 264 ลู่เจียวเป็นคนรักษาขาเขา

เซี่ยอวิ๋นจิ่นอธิบายอย่างละเอียดว่า “คนเราส่วนใหญ่มักมองคนจากหน้าตา เช่น เจ้าเห็นเด็กคนหนึ่ง เจ้าก็จะตัดสินไปด้วยสัญชาตญาณว่าเขาอ่อนแอ แต่บางครั้งคนผู้นี้กลับร้ายกาจมาก เจ้าเห็นขอทานที่อ่อนแอป่วยออดแอด เจ้าก็ย่อมเห็นใจเขา แต่บางครั้งเขาอาจเป็นโจรโหดเห

บทที่ 265

ตอนที่ 265 ข้าอยากพบนาง

เซี่ยอวิ๋นจิ่นใจเต้นแรง เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว

คิดถึงว่าลู่เจียวลงมือรักษาขาเขา ก็เท่ากับให้ชีวิตที่สองแก่เขา

เขารู้สึกว่าชีวิตนี้แม้แหลกสลายสิ้นก็ไม่อาจตอบแทนบุญคุณลู่เจียวที่มีต่อเขาได้

แต่คิดถึงว่าลู่เจียวเป็นคนผ่าตัดช่วยเขาไว้แท้ๆ แต่กลับไม่บอกเขาสักคำ

เ