บทที่ 261

ตอนที่ 261 ไม่รีบร้อน ค่อยเป็นค่อยไป

เสิ่นซิ่วดูแล้วเหมือนพูดเพื่อสวี่ชิงอิน แต่ในวาจายังมีความนัยแอบแฝง สวี่ชิงอินได้ฟังคำพูดเสิ่นซิ่วก็แอบรู้สึกหวั่นไหว

ใช่ นางเป็นบุตรสาวที่รักของเซี่ยนเว่ย ผู้ใดก็เทียบนางไม่ได้ หากให้คุณชายนั่นได้รู้ว่านางต้องใจเขา เกรงว่าเขาก็คงหย่าภรรยาตนเองทิ้

บทที่ 262

ตอนที่ 262 การพูดจาก็เป็นศิลปะแขนงหนึ่ง

เซี่ยอวิ๋นจิ่นมองนางพลางถามน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ทำไมหรือ”

ลู่เจียวส่ายหน้า เฝิงจือเดินเข้ามาพร้อมเทียบเชิญ

“เหนียงจื่อ คนจากหอยาเป่าเหอส่งเทียบเชิญเหนี่ยงจื่อ เชิญเหนี่ยงจื่อพรุ่งนี้ไปร่วมงานเปิดกิจการหอยาเป่าเหอ”

ลู่เจียวหันไปมองเฝิงจือ

บทที่ 263

ตอนที่ 263 แต่งกายเป็นชาย

ตลอดทางมา เซี่ยอวิ๋นจิ่นขอช่างไม้ช่วยแนะนำเรื่องราวในอำเภออย่างคร่าวๆ

แม้ว่าเซี่ยอวิ๋นจิ่นเป็นนักเรียนสำนักศึกษาประจำอำเภอ แต่ปกติไม่ค่อยได้ออกมาเดินเล่นในอำเภอ เมื่อก่อนนอกจากเรียนแล้วก็เอาแต่คิดถึงลูกๆ ที่อยู่ที่บ้าน ไม่มีแก่ใจไปใส่ใจสภาพในอำเภออะไร