ตอนที่ 22 ปล่อยให้เป็นไปตามชะตากรรม

เซี่ยหู่ได้ยินคำพูดของลู่เจียว ก็รีบขายเนื้อหมูที่หั่นเป็นชิ้นๆ ทันที

ลู่เจียวเอาถ้วยในมือไปล้างในครัว จากนั้นก็ต้มยาให้เซี่ยอวิ๋นจิ่นต่อ นึกถึงตอนบ่ายที่จะเอาเห็ดหลินจือไปขาย อาจจะกลับถึงบ้านมืด ลู่เจียวเลยต้มเพิ่มอีกชุด เตรียมยาเผื่อตอนกลางคืน

เซี่ยหู่ที่อยู

ตอนที่ 23 ปัญญาเทพเซียน

ลู่เจียวกระตุกมุมปากอย่างไร้คำจะเอ่ย “รีบอึให้เสร็จได้ไหม ข้ายังต้องไปฆ่าไก่”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นไม่ปล่อยมือ เขาพูดอย่างโกรธเคือง “เจ้าออกไป ข้าจะจัดการเอง”

ลู่เจียวเงยหน้ามองเขา แล้วมองขาของเขา กระดูกขาของเขาแตก ไม่มีทางยืนเองได้อยู่แล้ว ตอนนี้นางยังต้องประคองเขาไว้อยู่เลย หา

ตอนที่ 24 แมลงปอไม้ไผ่

เซี่ยอวิ๋นจิ่นครุ่นคิดอย่างละเอียด จู่ๆ ก็นึกถึงก่อนหน้านี้ที่ลู่เจียวได้รับบาดเจ็บตรงศีรษะ เหมือนตั้งแต่วันนี้เป็นต้นมา นางก็ดูแปลกไป ฉะนั้นในตอนนี้มีความเป็นไปได้ที่ลู่เจียวจะไม่ใช่คนเดิม

เซี่ยอวิ๋นจิ่นคิดถึงความเป็นได้นี้แววตาก็เยือกเย็นขึ้นมา นัยน์ตาดำสนิททอประกายแสงเย็น