บทที่ 21

ตอนที่ 21 หน้าไม่อายจริงๆ

เซี่ยหลานทักทายเซี่ยอวิ๋นจิ่นด้วยรอยยิ้มเบิกบาน “พี่สาม ท่านเป็นอย่างไรบ้าง ดีขึ้นหรือยัง”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นยกมุมปากยิ้มเย้ยหยัน นี่เป็นน้องสาวที่เขารักและเอ็นดูที่สุด ไม่มีความเป็นคนเลยจริงๆ

“เจ้าว่าข้าดีขึ้นไหมล่ะ”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นถามเซี่ยหลานกลับ นางนิ่งงันไป

บทที่ 22

ตอนที่ 22 ปล่อยให้เป็นไปตามชะตากรรม

เซี่ยหู่ได้ยินคำพูดของลู่เจียว ก็รีบขายเนื้อหมูที่หั่นเป็นชิ้นๆ ทันที

ลู่เจียวเอาถ้วยในมือไปล้างในครัว จากนั้นก็ต้มยาให้เซี่ยอวิ๋นจิ่นต่อ นึกถึงตอนบ่ายที่จะเอาเห็ดหลินจือไปขาย อาจจะกลับถึงบ้านมืด ลู่เจียวเลยต้มเพิ่มอีกชุด เตรียมยาเผื่อตอนกลางคืน

เซี่

บทที่ 23

ตอนที่ 23 ปัญญาเทพเซียน

ลู่เจียวกระตุกมุมปากอย่างไร้คำจะเอ่ย “รีบอึให้เสร็จได้ไหม ข้ายังต้องไปฆ่าไก่”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นไม่ปล่อยมือ เขาพูดอย่างโกรธเคือง “เจ้าออกไป ข้าจะจัดการเอง”

ลู่เจียวเงยหน้ามองเขา แล้วมองขาของเขา กระดูกขาของเขาแตก ไม่มีทางยืนเองได้อยู่แล้ว ตอนนี้นางยังต้องประคองเขาไว้