บทที่ 205

ตอนที่ 205 ไปหาท่านยายกันเถอะ

ลู่เจียวส่ายหน้า ขมวดคิ้วครุ่นคิด หรือว่าเจ้าหนูน้อยทั้งสี่คิดขึ้นเขาไปหานาง

ลู่เจียวกำลังคิดอยู่ หลินชุนเยี่ยนก็กล่าวอีกว่า “ข้าเห็นเจ้าหนูน้อยทั้งสี่เหมือนเสียใจมาก เห็นเดินคุยกับเสี่ยวเป่าวาดไม้วาดมือไปด้วย”

ลู่เจียวรีบถามหลินชุนเยี่ยนว่า “พวกเขาวาดไม้

บทที่ 206

ตอนที่ 206 พวกลูกทั้งสี่ตัวร้อน

ต้าเป่าเงยหน้ามองไปทันที รู้สึกเหมือนมีแสงไฟจริงๆ

เด็กๆ พากันวิ่งไปตามแสงสว่างด้วยสัญชาตญาณ แต่เพียงครู่เดียว เอ้อร์เป่าด้านหลังก็ร้องเรียก “ซื่อเป่าล้ม”

ซื่อเป่าล้มลงแล้วก็ไม่ลุกอีก เด็กน้อยถึงกับเป็นลมไปแล้ว หลังจากซื่อเป่าเป็นลม ซานเป่าก็เป็นลมตาม

บทที่ 207

ตอนที่ 207 มอบหนังสือหย่าให้ข้า

ลู่เจียวมองเขากล่าวว่า “เดือนแปดปีหน้า เจ้าก็จะเข้าสอบเซียงซื่อ จากนั้นก็เข้าเมืองหลวงไปสอบหน้าพระที่นั่ง[1] เช่นนี้รอให้เจ้าสอบหน้าพระที่นั่งเสร็จ เจ้าค่อยกลับมาพาพวกเขาไปเมืองหลวง”

ลู่เจียวกล่าวจบก็ไม่รอให้เซี่ยอวิ๋นจิ่นกล่าว กล่าวต่อว่า “แต่ตอนนี้เจ้