บทที่ 158

ตอนที่ 158 ถูกหย่าหรือถูกขับไล่

เจ้าหนูสามคนพอได้ฟังลู่เจียวสอน ก็รีบทำตามที่นางสอนแล้วยิงออกไป ปรากฏถึงกับยิงเข้าเป้าหมด

เจ้าหนูสามคนดีใจกันอย่างมาก พากันกระโดดร้องเสียงดัง “โอ้ ข้ายิงโดนแล้วๆ”

เอ้อร์เป่าเขย่งเท้าอย่างตื่นเต้น “ท่านแม่ ธนูให้ข้า ข้าจะยิงๆ”

เขาต้องร้ายกาจกว่

บทที่ 159

ตอนที่ 159 ลูกที่เอาแต่พูดชมอย่างไร้สมอง

ลู่เจียวกำลังคิดจะออกไป เซี่ยอวิ๋นจิ่นด้านหลังก็เรียกนางไว้ “ลู่เจียว”

ลู่เจียวชะงักฝีเท้าหันมามองเซี่ยอวิ๋นจิ่น เซี่ยอวิ๋นจิ่นขมวดคิ้วถามว่า “ข้าจะนั่งเก้าอี้เข็นได้เมื่อไร”

หากเขาเคลื่อนไหวได้ ไหนเลยจะให้คนพวกนี้มารังแกถึงบ้านครั้งแล้วค

บทที่ 160

ตอนที่ 160 ไม่เคยสะใจอย่างนี้มาก่อน

เซี่ยเหล่าเกินกับหร่วนซื่อโมโหจนหน้าเขียว เดิมเซี่ยอวิ๋นจิ่นออกไปแล้วคนหนึ่ง ก็ทำพวกเขาเสียไปแล้วคนหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าตอนนี้ถึงกับมีเซี่ี่ยเอ้อร์จู้อีกคน

เซี่ยอวิ๋นจิ่นไม่เชื่อฟัง แม้ว่าเซี่ยเหล่าเกินกับหร่วนซื่อโมโห แต่ไม่ว่าโมโหอย่างไร ทว่าอย่างไ