ตอนที่ 157 อะไรก็เป็น

ลู่เจียวพาเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ขึ้นเขา ครั้งนี้เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ไม่ได้พัก ขึ้นเขาอึดใจเดียว แต่พอขึ้นไปก็เหนื่อยมากจนพอหย่อนก้นลงนั่งก็ลุกไม่ขึ้นอีก

“ท่านแม่ เหนื่อยมากเลย”

ลู่เจียวยิ้มมองพวกเด็กๆ กล่าวว่า “นี่แสดงให้เห็นว่าสุขภาพพวกเจ้ายังไม่ดีพอ เจ้าดูพี่เสี่ยวเป่า พี

ตอนที่ 158 ถูกหย่าหรือถูกขับไล่

เจ้าหนูสามคนพอได้ฟังลู่เจียวสอน ก็รีบทำตามที่นางสอนแล้วยิงออกไป ปรากฏถึงกับยิงเข้าเป้าหมด

เจ้าหนูสามคนดีใจกันอย่างมาก พากันกระโดดร้องเสียงดัง “โอ้ ข้ายิงโดนแล้วๆ”

เอ้อร์เป่าเขย่งเท้าอย่างตื่นเต้น “ท่านแม่ ธนูให้ข้า ข้าจะยิงๆ”

เขาต้องร้ายกาจกว่าต้าเป่า ซา

ตอนที่ 159 ลูกที่เอาแต่พูดชมอย่างไร้สมอง

ลู่เจียวกำลังคิดจะออกไป เซี่ยอวิ๋นจิ่นด้านหลังก็เรียกนางไว้ “ลู่เจียว”

ลู่เจียวชะงักฝีเท้าหันมามองเซี่ยอวิ๋นจิ่น เซี่ยอวิ๋นจิ่นขมวดคิ้วถามว่า “ข้าจะนั่งเก้าอี้เข็นได้เมื่อไร”

หากเขาเคลื่อนไหวได้ ไหนเลยจะให้คนพวกนี้มารังแกถึงบ้านครั้งแล้วครั้งเล่าได้