บทที่ 71 ไม่มีฐานะ

วันจันทร์อีกครั้งหนึ่ง

หลังจากสามทุ่ม แขกในร้านอาหาร กลับไปเกือบจะหมดแล้ว ยี่หวาก็เตรียมตัวเลิกงาน และตอนนี้ ก็ได้รับข้อความพอดี

ง่ายๆสี่คำ แต่ยังคงเอาแต่ใจ “ คืนนี้มาที่นี่ ”

เธอมองนาฬิกา สามทุ่มครึ่งแล้ว โทรไปเบอร์นั้น ให้คนขับรถมารับเธอ เธอเงียบตลอดทาง คนขับรถก็เงียบ

บทที่ 72 ใบหน้าที่แท้จริง

เขาแย่งลูกชายห้าปี ซอลเป็นลูกของเธอ เธอนึกไม่ถึงจริงๆ ในสมองนึกไปถึงใบหน้าเล็กขี้อายนั้น หัวใจของเธอ ก็เจ็บขึ้นมา เขาขี้อายมากขนาดนั้น แล้วยังเงียบ เขาอยู่กับเขา ไม่ดีสักนิด เขา นอกจากให้เขาสิ่งที่ดีๆแล้ว คล้ายกับไม่เคยสนใจ ใจของลูกเลยสักนิด

และตัวเธอเอง เมื่อรู้

บทที่ 73 นี่เป็นการขู่

เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว นั่นเป็นเสื้อผ้าที่เขาเตรียมไว้ให้เธอเมื่อหกปีก่อน แค่เธอไม่เคยสวมมันมาก่อน วันนี้เป็นวันแรก หากไม่ใช่เขาดึงเสื้อผ้าของเธอขาด ก็กลัวว่าเธอตายก็จะไม่สวมเสื้อผ้าที่เขาเตรียมไว้

ยี่หวาหัวเราอย่างขมขื่น เป็นคู่นอนตลอดชีวิต ? ไม่เอา เธอจะไปหาซอล เธอจะเอา