บทที่ 70 กลับมาทำงาน

บ่ายวันศุกร์

ยี่หวากำลังต้อนรับแขก จู่ๆฟาโรห์และเซลอนก็ปรากฎตัวขึ้นในร้านอาหารนี้

“ เฮ้ หวา ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง ? ” เซลอนก็ไม่ได้เจอยี่หวามาเป็นเวลานานแล้ว

“ เอ่อ พี่เซลอน ประธานฟาโรห์ สวัดดีค่ะ ” ยี่หวาทักทายอย่างระมัดระวัง ไม่เป็นธรรมชาติ

ฟาโรห์แค่พยักหน้าเบาๆ ไม่ได

บทที่ 71 ไม่มีฐานะ

วันจันทร์อีกครั้งหนึ่ง

หลังจากสามทุ่ม แขกในร้านอาหาร กลับไปเกือบจะหมดแล้ว ยี่หวาก็เตรียมตัวเลิกงาน และตอนนี้ ก็ได้รับข้อความพอดี

ง่ายๆสี่คำ แต่ยังคงเอาแต่ใจ “ คืนนี้มาที่นี่ ”

เธอมองนาฬิกา สามทุ่มครึ่งแล้ว โทรไปเบอร์นั้น ให้คนขับรถมารับเธอ เธอเงียบตลอดทาง คนขับรถก็เงียบ

บทที่ 72 ใบหน้าที่แท้จริง

เขาแย่งลูกชายห้าปี ซอลเป็นลูกของเธอ เธอนึกไม่ถึงจริงๆ ในสมองนึกไปถึงใบหน้าเล็กขี้อายนั้น หัวใจของเธอ ก็เจ็บขึ้นมา เขาขี้อายมากขนาดนั้น แล้วยังเงียบ เขาอยู่กับเขา ไม่ดีสักนิด เขา นอกจากให้เขาสิ่งที่ดีๆแล้ว คล้ายกับไม่เคยสนใจ ใจของลูกเลยสักนิด

และตัวเธอเอง เมื่อรู้