บทที่ 162 ยาพิษ

ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงมือของเขาที่กำมือเธอเอาไว้

ท่าจับมือที่นิ้วทั้งสิบประสานแนบชิดกันกำมือเธอเอาไว้ เหมือนว่าเขากำลังถ่ายทอดกำลังใจให้เธอ ความอบอุ่นที่ส่งประสานมาจากฝ่ามือตรงเข้าไปสู่ข้างในหัวใจ

แต่ว่า ในเวลานี้จะมีใครคอยเป็นกำลังใจให้เคที่กันล่ะ? เธอต้องเสียใจมากแน่ ๆ ! เมื่อนึก

บทที่ 163 หนึ่งเดียว (1)

เจ้าหน้าที่ตำรวจแสดงบัตรประจำตัวขึ้นมา “คุณพิมพ์พิมานอยู่ไหมครับ? ใครคือคุณพิมพ์พิมานครับ?”

ขณะนั้น พิมพ์พิมานก็ยกจานเดินออกมาจากข้างในห้องครัว เธอวางจานลงบนโต๊ะในห้องรับแขกเรียบร้อยแล้ว ถึงได้พูดออกมาอย่างช้า ๆ ว่า “คุณตำรวจคะ ฉันเองค่ะ!”

“คุณคือคนที่โทรไปแจ้งตำรวจใช่ไ

บทที่ 164 หนึ่งเดียว (2)

“พี่คะ…” เมนายังคงพยายาม

ยี่หวากลับส่ายหน้า “ขอบคุณความหวังดีของเธอนะ ตอนนี้ฉันมีความสุขมาก ความสุขไม่ได้แลกมาด้วยเงินทอง มีเงินเยอะก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีความสุขหรอก ชีวิตของพิมพ์พิมานเธอไม่มีความสุขเลย ฉันเข้าใจว่าเธอแต่งงานกับพ่อของเธอแล้วจะมีความสุข แต่เปล่าเลย ฉันนึกไ