บทที่ 100 คุณปู่สองคน

เมื่อกี้เขาได้รู้เรื่องราวคร่าวๆแล้วว่าเด็กคนนี้ไม่มีพ่อ ยี่หวาเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวนี่เอง ลำบากเธอจริงๆผู้หญิงตัวน้อยๆกับเด็กหนึ่งคน แต่เธอยังสั่งสอนเด็กได้ดีขนาดนี้มันไม่ง่ายจริงๆแถมยังทำงานมีประสิทธิภาพดีขนาดนี้

ตอนนี้ รานินกำลังกวักมือให้ยี่หวาไปหา เธอรีบลุกขึ้นมา“

บทที่ 101 อยู่ค้างคืน

เขาเริ่มรู้สึกคัดจมูก จากนั้นก็กุมหัวเข้าไปที่ผมเงาดำของเธอ ดูผมที่มีกลิ่นหอมของเธอ ดวงตาที่ยาวมองไปทางซอยที่กำลังค่ำ ในสายตามีความสุดแสนจะเศร้าปรากฏขึ้นมา

ทำไมถึงเป็นแบบนี้?ทำไมเบื้องบนต้องทรมานมนุษย์เช่นนี้?

“ยายซื่อบื้อ”ฟาโรห์ถอนหายใจออกมาทีหนึ่ง แล้วเก็บอาการความตึงเครี

บทที่ 102 คุณอย่าบังคับฉัน

สีหน้าเธอแดงขึ้น จากนั้นก็เริ่มซีขึ้นมา เริ่มซีดจัด ไร้เลือด เธอกัดริมฝีปากไว้ ริมฝีปากที่กัดนั้นก็มีเส้นเลือดที่เห็นได้ชัด

จากนั้น ก็หายใจเข้าลึกๆ เธอจ้องเขาไว้ อยากอ่านใจเขาออกจริงๆว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่เธอกลับเห็นแต่ความลึกมืดครึม......มันลึกจนมองไม่เห็นจุดจบ

เธอหันก