บทที่70 บังเอิญถูกเจอเข้า

ซ้อมจนถึง 6 โมง ทุกคนต่างรู้สึกว่าร่างกายเหมือนถูกเจาะเป็นรูว่างแล้ว พชิราตบๆ ไหล่ชวนี “ชวนี พรุ่งนี้พักผ่อนหนึ่งวันนะ วันมะรืนพวกเรามาพยายามด้วยกัน ทำคอนเสิร์ตครั้งนี้ให้ดี”

“ได้ค่ะ! พรุ่งนี้ฉันจะซ้อมเปียโนที่บ้าน” ชวนีพูดอย่างใส่ใจไปทางเธอ “คุณก็พักผ่อนดีๆ นะ

บทที่71 ทนไม่ไหวก็ต้องทน

เจ้าหนูน้อยรู้สึกถึงบรรยากาศแปลกๆ อยู่บ้าง เขาเงยหน้ามองๆ หม่ามี้ แล้วมองๆ แดดดี้ที่ไม่พูดอะไร เฮ้ย! บรรยากาศไม่เข้าท่ามาก!

“หม่ามี้ฮะ หม่ามี้ไม่ได้ทักทายแดดดี้ล่ะฮะ!” เจ้าหนูน้อยบอกไปทางหม่ามี้

“พวกเราสนิทกันขนาดนั้น ไม่ต้องทักทายแล้วจ้ะ” แน่นอนชวนีรู้เหต

บทที่72 พี่ชายน้องสาวที่น่ารัก

ชวนีตกใจจนเกือบจะทิ้งโทรศัพท์ลงไปด้านล่างระเบียงแล้ว ยังดีที่เธอกอดไว้แน่น หันหน้ามา ไม่รู้ว่าปวัตรมายืนอยู่ข้างหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่

สมองของชวนีงุนงงไปสักพัก เขาได้ยินทั้งหมดแล้ว?

ใช่ เขายังเป็นคนบ้าที่แอบฟังอีกคนหนึ่ง

“ฉันคุยโทรศัพท์ก