บทที่615 คำขอโทษของจรัญญา

โยธินเป็นคนที่เห็นความสำคัญของเวลา กานิกาณรออยู่ที่บ้าน ถึง14:50 น. ก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านนอก แค่ทายก็รู้ว่าเป็นเขา ขบวนรถของโยธินมาแล้ว

เธอถือกระเป๋าแล้วบอกลากับพ่อแม่ จากนั้นก็เปิดประตูบ้านออกมา นอกบ้านนั้นเป็นขบวนรถที่อลังการจริงด้วย หน้าต่างของรถนั้นปิดมิ

บทที่616 ยอมรับเธอ

ในบทที่กานิกาณพยุงมือของจรัญญาขึ้นมา เธอรีบไปจับที่มือของเธอ “กานิกาณ เธอไม่โทษโกรธฉันจริงๆใช่ไหม?”

กานิกาณตอบด้วยความจริงใจว่า “คุณป้าคะ หนูไม่ได้โทษคุณป้าจริงๆค่ะ หนูเข้าใจอารมณ์ของคุณป้า ที่ทำแบบนั้นเพราะคิดเผื่อลูกชาย คุณป้าไม่ได้ทำอะไรผิดเลยค่ะ”

“เธอเข้าใจฉันง

บทที่617 กำหนดวันแต่งงาน

ในห้องทำงานของแผนกหนึ่ง เตชินท์ กำลังนั่งอยู่บนโต๊ะ ทุกคนดูเคร่งเครียด ในขณะเดียวกันหัวหน้าของเขาก็เดินมาโยนเอกสารด้วยท่าทางที่ขี้เกียจไปตรงหน้าเขา "เตชินท์ ดูเอกสารฉบับนี้หน่อยพรุ่งนี้เขียนรายงานแล้วส่งมาให้ฉัน ต้องระวังและตั้งใจเขียนอย่างละเอียด รายงานครั้งก่อนของนายทำ