บทที่614 ผู้ชายที่บ้าคลั่ง

“เหล้าแบบนี้ตอนนี้หาซื้อที่ไหนไม่ได้แล้ว พอดีเลยตอนปีใหม่จะได้เอาออกมาต้อนรับแขก จะได้มีหน้ามีตาหน่อย!” ฏิวัตต์หยิบขึ้นมาหนึ่งขวดแล้วดูไปดูมา นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น สำหรับคนที่ชอบเหล้าแล้ว นี่คือของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับเขา

กานิกาณแกะกล่องเห็ดหลินจือ

บทที่615 คำขอโทษของจรัญญา

โยธินเป็นคนที่เห็นความสำคัญของเวลา กานิกาณรออยู่ที่บ้าน ถึง14:50 น. ก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านนอก แค่ทายก็รู้ว่าเป็นเขา ขบวนรถของโยธินมาแล้ว

เธอถือกระเป๋าแล้วบอกลากับพ่อแม่ จากนั้นก็เปิดประตูบ้านออกมา นอกบ้านนั้นเป็นขบวนรถที่อลังการจริงด้วย หน้าต่างของรถนั้นปิดมิ

บทที่616 ยอมรับเธอ

ในบทที่กานิกาณพยุงมือของจรัญญาขึ้นมา เธอรีบไปจับที่มือของเธอ “กานิกาณ เธอไม่โทษโกรธฉันจริงๆใช่ไหม?”

กานิกาณตอบด้วยความจริงใจว่า “คุณป้าคะ หนูไม่ได้โทษคุณป้าจริงๆค่ะ หนูเข้าใจอารมณ์ของคุณป้า ที่ทำแบบนั้นเพราะคิดเผื่อลูกชาย คุณป้าไม่ได้ทำอะไรผิดเลยค่ะ”

“เธอเข้าใจฉันง