บทที่563 เอาแต่ใจมากที่สุด

เธอเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาวางโทรศัพท์เธอไว้ที่โต๊ะ สีหน้าเขาไม่ค่อยพอใจ เธอเดินกลับมาได้ยินเสียงข้อความที่คุ้นเคย

เธอมองดูมือถือบนโต๊ะ นั่นมือถือเธอไม่ใช่หรอ

เขามองดูหน้าจอโทรศัพท์ของเธอ มันเป็นข้อความที่กอล์ฟส่งมา

เธอได้ยินเสียงส่งข้อความรัวๆ เธอใจไ

บทที่564 พาเธอไปหาหมอ

เขาก้มมองนาฬิกาในมือแล้วเอ่ยพูดขึ้น “อยู่ต่ออีกสักแป๊ป”

เธอพยักหน้าตอบตกลง เขายกมือท้าวคางไว้ สายตาแหลมคมจ้องมองเธอเหมือนเธอกับเธอไม่ใช่คน จ้องเธอนิ่งเหมือนเธอเป็นภาพวาด

เธอถูกเขาจ้องจนเธอเริ่มรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง สายตาที่เขาจ้องมองเธอทำให้เธอเริ่มเขินอายจน

บทที่565 กลับทำเนียบ

ผู้คุ้มกันเห็นพวกเขาสองคนเดินออกมา เธอถือถุงยาเดินเข้าไปในรถ ครั้งแรกที่เขาได้รับความห่วงใยจากเขา เธอไม่ได้รู้สึกเป็นเกียรติใดๆ แต่กลับรู้สึกไม่สบายใจ

“นี่มันก็ดึกแล้ว เธอบอกครอบครัวไปเลยว่าจะไม่กลับแล้ว” เขาเอ่ยบอกเธอ

เธอทำหน้าตกใจ ไม่กลับ แล้วจะให้เธอไปนอนไหน