บทที่44 ที่มาของเด็ก

สีหน้าของธนชาตเปลี่ยนเป็นตกใจและตะลึง เขาหายใจลึกๆ ทันที "คุณ...คุณรู้เรื่องผมกับตมิสาได้ยังไง?"

"เพราะฉันไปเห็นในห้องนอนคุณด้วยตาตัวเองน่ะสิ คิดไม่ถึงว่าช่วงที่ฉันไปเที่ยว คุณกับน้องสาวของฉันจะมีอะไรกัน ธนชาตนี่แหละคือเหตุผลที่ฉันยกเลิกงานแต่ง เข้าใจพอหรือยัง?"

บทที่45 เขามารับลูกชาย

"แน่นอนค่ะ" ชวนีตอบไป เธอในตอนนี้มีความสุขมาก

ธนชาตจับหน้าผากเล็กน้อย "คุณกะว่าจะไม่บอกผมจริงๆ ใช่มั้ยว่าใครเป็นพ่อของเด็ก?"

ชวนีกัดริมฝีปาก "ฉันไม่รู้ และก็ไม่จำเป็นต้องบอกคุณด้วย"

สายตาของธนชาตแฝงไปด้วยความโมโห ตอนนั้นสรุปแล้วคนเลวไหนกันที่ร

บทที่46 รักลูกชายสุดหัวใจ

ชวนีโกรธจนหน้าเขียว "ถ้าเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็จะพาลูกชายฉันหนีไป"

"ไม่ว่าคุณจะพาเขาไปสุดหล้าฟ้าเขียวที่ไหน ผมก็หาเจอได้ทั้งนั้น หลังจากที่ผมหาเจอ คุณอย่าคิดว่าจะได้เจอลูกชายผมอีก คุณอย่ามายั่วโมโหผมดีกว่า" ปวัตรเตือนออกไป สายตาที่เหมือนน้ำแข็งกระทบไปที่เธอ